پیام 13 آبان رجوی خواندنی و جذاب است، عصبانیت و خشم در آن موج می زند. شاید علتش برملا شدن تناقضات و توهم پراكنی هایش باشد، شاید هم خسته شدن از خالی بندی درباره ی قیام؛ اما از همه بیشتر مأیوس شدن از ماندن در عراق و حفظ تشكیلات و محصور نگه داشتن نیروها است كه عصبانی اش ساخته، این را هر كسی می فهمد.

حالا كه نه آمریكا و عراق و نه هیچ مرجع بین المللی تره هم برای باج خواهی هایش خرد نكردند و اشرف عملاً زندان شد و اجازه ی هرگونه دخالت در امور داخلی عراق از آنها گرفته شد، پلیس عراق هم با اقتدار وارد اردوگاه شد و یك قدم هم عقب ننشست، عالیجناب از فرط عصبانیت به هذیان گویی افتاده، می گوید 200 میلیون دلار به اضافه ی بلیط اروپا و آمریكا به من بدهید تا از عراق بروم! *

همه ی دیكتاتورها - كوچك و بزرگ - به هنگام رسیدن به لحظات آخر سیگنال قاطی كرده و پرت و پلا می گویند، رجوی نفر اول آن نیست.

اما هر چه كه هست این باج خواهی هم از شدت خرمرد رندی رجوی است كه دارد به این وسیله بانگ الرحیل سر می دهد كه بیرون رفتن از عراق را پذیرفته است، حالا اگر 200 میلیون دلار نگرفت، به توشه ی بین راهی هم قناعت می كند و اگر آمریكا و اروپا نشد، به جزیره ی سن موریس هم خواهد ساخت، فعلاً بپذیرد كه باید برود و هارت و پورت هایش برای پناهندگی هیچكس را در دنیا نفریفت تا بعد!

این هذیان گویی را باید به اطلاع آن پنتاگونیستهای احمق رساند كه گمان می كردند این مزدور هم شبیه مزدورهای دیگر است كه به جیره ی مقرر بسنده كند، تا حساب دستشان بیاید كه طرف دست دزدان دریایی را از پشت بسته و حالی شان بشود كه زحمت جارو كردن این یكی را هم مثل صدام باید مثل خودشان بكشند.

البته عالیجناب دن كیشوت پربیراه هم نمی گوید، زندگی در ینگه دنیا خرج دارد، آن هم وقتی بنا است همیشگی و در اختفاء باشد.

رجوی از این كه راه كار ِ ایران در عرصه ی سیاسی عراق پیش می رود و نه راه كار آمریكا و كشورهای عربی عصبانی است و از برباد رفتن صدام و آرزوهایش و شكست بقایای بعث و صدام در طول 6 سال گذشته و این كه همواره مغلوب این راه كار بوده اند، زخم خورده است، به همین سبب با خشم فراوان می گوید كه آمریكا عراق را دودستی تقدیم ایران كرد و عراق مستعمره ی ایران است.

عالیجناب دن كیشوت اما بیش از همه از برخورد با دیوار سفت و سخت واقعیات اینچنین به خود می پیچد، وعده داده بود كه با بیرون آمدن از لیست گروه های تروریستی، حیات تشكیلاتی اش در عراق تضمین خواهد شد، بیرون آمد و نشد. بنا بود با جعل و نمایش امضای مردم عراق برای خود ضمانت نامه بسازد كه نشد، نامه به اوباما و هركس دیگر كه می شناخت نوشت و جوابی دریافت نكرد و حامیانش و وكلایش نتوانستند كاری از پیش ببرند و نجاتش دهند ...

__________________________

* پیام 13 آبان رجوی