يكي ديگر از فراخوان هاي بي محل رجوي براي قيام، در مورخه 18 تير 1389 واخورد. و به اين ترتيب عددي بر شمار وعده هاي خيالي وي افزوده و بارديگر ورشكستگي باندش عيان‌تر شد.

اين اتفاق كاملاً قابل پيش بيني بود و هر كسي كه اندك دركي از تحولات يك سال گذشته و فرونشستن هيجانات رويدادهاي پس از انتخابات دارد مي داند كه اصولاً چيزي به نام قيام وجود نداشته است كه سر استمرار داشته باشد يا نداشته باشد. وانگهي اگر كسي هم سراعتراض داشته باشد وقتي با فراخوان وطن فروشان مواجه مي شود، از آمدن به خيابان منصرف مي شود.

اما رهبري مجاهدين بر اساس وارونه نگري ايدئولوژيك و البته با حقه بازي براي روحيه دادن به نيروهاي سرخورده همچنان از بالا گرفتن قيام سخن مي گويد.

رهبري مجاهدين بر اساس اين نظر، تبليغات و فراخوان‌هاي پي در پي، مفتضح شدن خود را در چند ماه اخير دوچندان كرده است، چرا كه از يك سو از تمام نشدن قيام سخن مي گويد و مثل هميشه مجبور است براي خالي نبودن عريضه به دروغ بافي روي بياورد و از ديگر سو از آنجا كه در جهت تحميق نيروها تعريف جديدي از مرحله قيام داده است، سركوب را كه پيش از اين بهانه اي براي سرنگرفتن اغتشاش و شورش معرفي مي كرد، ناكارآمد و بلااثر تحليل كرده است.

از اين منظر وقتي بهانه ي سركوب را منتفي و بلااثر تعريف مي كند، عملاً مي خواهد شورش و اغتشاش را بلاوقفه و مستمر نشان دهد در حالي كه پس از هر فراخوان ، بي محل بودن آن با عدم آشوب و اغتشاش اثبات مي شود و از اين رو رسوايي دو چندان براي رهبري عقب مانده و ماليخوليايي مجاهدين رقم مي خورد.

نكته ديگر كه رجوي را به صدور فراخوان هاي بي محل وامي دارد تعريف و تحليلي است كه از عنصر اجتماعي دارد. حقيقت اين است كه سالها است آنچه به عنوان عنصر اجتماعي در تحليل هاي مجاهدين مردم ميشود نه مردم ايران ، بلكه اعضاي مجاهدين هستند. نكته اينجاست كه تا كنون شرايط عيني را براي حضور اجتماعي مناسب نمي ديدند اما حالا تصريح مي‌دارند كه حمايت اوباما از قيام و حمايت چند پارلمانتر خارجي از مجاهدين و يا قرار گرفتن تحت حمايت رسمي لابي اسرائيل زمينه حضور عنصر اجتماعي را فراهم آورده است براي همين است كه ماهيانه هزاران دلار خرج مي كنند تا مثلاً با استخدام يك نفر، عكس رجوي را به نشانه حضور عنصر اجتماعي بر ديوار يك كوچه خلوت بچسبانند!